info@safacoaching.nl

+31 6 30831488

Een positief beeld van jezelf vergroot, met de Wil van Allah, je kans op succes bij veranderingen of het aangaan van nieuwe uitdagingen/situaties. De bedoeling van deze oefening is dat je vaker positieve dan negatieve emoties gaat ervaren als je aan jezelf denkt. De oefening gaat als volgt:

Ga bij jezelf na wanneer je de afgelopen week hebt gesprankeld. Beleef het moment, schrijf het op als je wilt, maar vooral: geniet van wie jij bent en hoe mooi jij schittert! Dat zijn allemaal momenten waarop Allah (Geprezen en Verheven is Hij) jou toont wat er toe doet, dat jij ertoe doet en hoe jouw specifieke talenten tot leven komen. Doe deze oefeningen als het kan iedere dag.

Wat zijn de voordelen voor jou?
Je maakt creatieve verbindingen, zien we onze verbondenheid met anderen, en zien we onze problemen met een heldere blik onder ogen. Als je hier een gewoonte van maakt verander en groei je. Je wordt een betere versie van jezelf, en je ontwikkelt instrumenten die je nodig hebt om het beste uit je leven te halen. Neem plaats op je mooie versierde ‘levensstoel’ en omring jezelf met positieve ervaringen.

Wij hebben vaak een oordeel over onszelf. Allah (Geprezen en Verheven is Hij) heeft ons prachtig geschapen en alles klopt. Toch twijfelen we soms. Of we goed genoeg zijn. Het zijn de littekens van ons leven die ons aan het wankelen kunnen brengen.

Binnen de islam worden wij altijd aangespoord om te kijken naar onze vrome voorgangers. Omdat we van hen vaak zoveel kunnen leren. Al was het maar om te beseffen dat wij zoveel hebben om dankbaar voor te zijn. Maar ook omdat we soms door anderen zo veroordeeld of beoordeeld worden; omdat we niet mooi genoeg zijn, niet slank genoeg, niet fit genoeg, niet populair genoeg, niet rijk genoeg.

Al deze wereldse verlangens van anderen, laten ons soms vergeten dat Allah (Geprezen en Verheven is Hij) ons ALTIJD het mooiste vindt, want Hij heeft ons geschapen en Hij weet hoeveel wij waard zijn!

Dus het is aan ons om te zoeken naar de mensen die niet zijn vergeten wat er werkelijk toe doet nu en voor het volgende leven en deze mensen toe te laten in ons leven. De rest mag zich lekker nestelen in de oppervlakkige verlangens van dit leven, zolang wij ons maar nestelen in het volgende. Het verhaal van Julaybib (r.a) is hier een prachtig voorbeeld van.

Het verhaal van Julaybib

Zijn naam was ongewoon en onvolledig. Julaybib (r.a.) betekent ‘klein volwassen’. Het is de verkleinende vorm van het woord ‘Jalbab’. De naam is een aanwijzing dat Julaybib (r.a.) klein en kort was. Meer dan dat, hij is beschreven als het zijn van ‘damam’, welke betekent lelijk, misvormd en/of afstotelijke verschijning.

Zelfs meer verontrustend, was de maatschappij waar hij in leefde. Julaybib’s afkomst was niet bekend, er was geen enkele vermelding van wie zijn moeder en vader waren of tot welke stam hij behoorde. Dit werd beschouwd als een serieuze handicap in zijn gemeenschap. Julaybib (r.a.) kon geen enkele erbarming, bescherming of steun verwachten van een maatschappij dat heel veel waarde hechtte aan familie en stammenrelaties.

Het enige dat van hem bekend was, was dat hij een Arabier was en zover het de nieuwe gemeenschap van Islam aanging, hij één van de Ansaar was.

Hij werd geschuwd in zijn gemeenschap. Een voorbeeld hiervan: Abu Barzah, van de Aslam stam, verbood hem het betreden van zijn huis en hij vertelde zijn vrouw: “Laat Julaybib (r.a.) zich niet begeven tussen jullie, als hij dat doet, zal ik zeker iets verschrikkelijk bij hem doen.”

Was er enige hoop voor Julaybib (r.a.) om met respect en achting behandeld te worden? Was er enige hoop voor hem om emotionele bevrediging te vinden als een individu en als man? Was er enige hoop voor hem om te genieten van relaties die voor anderen vanzelfsprekend zijn?

In de nieuwe gemeenschap rijzend onder de leiding van de Profeet (saws), was het maar de vraag of hij belangrijk genoeg zou zijn om enige rol van betekenis te hebben en niet over het hoofd gezien te worden binnen de gemeenschap en binnen alle zaken die constant de aandacht van de Profeet (saws) in beslag namen.

Zich terdege bewust van de grote kwesties van het leven en het lot, was de Profeetﷺ zich ook bewust van de behoeftes en gevoelens van zijn meest nederige metgezellen. Hij was immers een genade voor alle mensen.

Met Julaybib (r.a.) in gedachten, ging de Profeetﷺ naar een van de Ansaar en zei: “Ik wil jouw dochter voor het huwelijk.” “Hoe geweldig en gezegend, o Boodschapper van Allah en wat een genot voor het oog (zou dat zijn),” antwoordde de Ansari man met duidelijke vreugde en blijheid. “Ik wil haar niet voor mijzelf,” voegde de Profeetﷺ toe. “Dan voor wie, o Boodschapper van Allah,” vroeg de man, enigszins teleurgesteld. “Voor Julaybib,” zei de Profeetﷺ.

De Ansari was te geschokt om zelf antwoord te kunnen geven, dus zei hij: “Ik zal overleggen met haar moeder.” En weg ging hij naar zijn vrouw. “De Boodschapper van Allah, moge de vrede en zegeningen van Allah op hem neerdalen, wil jouw dochter voor het huwelijk,” vertelde hij zijn vrouw. Ze werd vervuld met geestdrift. “Wat een geweldig idee en wat een genot voor het oog (zou dat zijn),” zei ze. “Hij wil haar niet voor zichzelf, maar hij wil haar trouwen aan Julaybib (r.a.),” voegde hij toe.

Ze was verbijsterd! “Aan Julaybib? Nee, nooit aan Julaybib! Nee, bij de Levende Allah, we zullen haar niet trouwen aan hem,” protesteerde ze.
Toen de Ansari net van plan was om terug te keren naar de Profeetﷺ om hem te informeren over wat zijn vrouw had gezegd vroeg de dochter, die de protesten van haar moeder had gehoord: “Wie heeft me gevraagd om me te trouwen?”

Haar moeder vertelde over het verzoek van de Profeetﷺ om haar te huwen aan Julaybib (r.a.). Toen ze hoorde dat het verzoek was gekomen van de Profeetﷺ en dat haar moeder vierkant gekant was tegen het idee raakte ze ontzettend van streek en zei: “Weiger jij het verzoek van de Boodschapper van Allah? Stuur hem naar me toe, voor hij zal zeker niet voor mijn ondergang zorgen.”

Dit was het antwoord van een werkelijk groot persoon, die een duidelijk begrip had van wat er van haar werd verlangd als moslim. Waar kan een moslim meer tevredenheid en voldoening vinden dan in het gewillig beantwoorden van de verzoeken en bevelen van de Boodschapper van Allahﷺ? Hoewel we haar naam niet kennen, heeft ze een voorbeeld voor ons allemaal gesteld om gehoorzaam te zijn aan het bevel in de Qoer’aan:

“En het betaamt de gelovige man of vrouw niet, wanneer God en Zijn boodschapper over een zaak hebben beslist, dat er voor hen een keuze zou zijn in die zaak. En wie God en Zijn boodschapper niet gehoorzaamt, is zeker klaarblijkelijk afgedwaald.” (Al-Ahzab 33:36)

Er wordt gezegd dat het Ansari meisje deze vers aan haar ouders reciteerde en zei: “Ik ben tevreden en geef mijzelf over aan wat dan ook wat de Profeetﷺ goed voor mij acht.”

De Profeetﷺ hoorde van haar reactie en bad voor haar: “O Heer, schenk haar het goede in overvloed en maak haar leven niet één van zwoegen en moeilijkheden.”
Er wordt gezegd dat onder de Ansaar er niet een meer wenselijke bruid bestond dan zij. Ze werd gehuwd door de Profeetﷺ aan Julaybib (r.a.) en ze leefden samen totdat hij gedood werd.

Julaybib (r.a.) ging op een expeditie met de Profeetﷺ en een gevecht met een paar moeshrikien volgde. Toen de veldslag over was, vroeg de Profeetﷺ aan zijn metgezellen: “Hebben jullie iemand verloren?” Ze noemden hun familieleden of hechte vrienden die waren gedood. Een andere groep antwoordde dat zij geen nabije familie waren verloren, waarop de Profeet ﷺ zei: “Maar ik heb Julaybib verloren. Ga op zoek naar hem op het slagveld.”

Ze zochten en vonden hem naast zeven moeshrikien, welke hij had gedood voordat hij aan zijn einde was gekomen. De Profeetﷺ stond op en ging naar de plek waar Julaybib (r.a.), zijn korte en misvormde metgezel, lag. De Profeetﷺ stond over hem gebogen en zei: “Hij doodde zeven en was toen gedood? Deze man is van mij en ík ben van hem.” Hij herhaalde dit twee of drie keer. De Profeetﷺ nam hem toen in zijn armen en het is gezegd dat hij geen betere bed had dan de voorarmen van de Boodschapper van Allahﷺ.

De Profeetﷺ groef toen een graf voor hem en hijzelf (saws) plaatste hem erin. De Profeetﷺ waste hem niet, want degene gedood op de weg van Allah, wordt niet gewassen voor de begrafenis.

Julaybib en zijn vrouw (r.a.) bevinden zich niet tussen de metgezellen van de Profeetﷺ wiens daden van gehoorzaamheid en dapperheid welbekend waren. Het weinige dat over hun bekend is laat zien hoe de zachtmoedige en nederigen hoop en waardigheid werden gegeven door de Profeetﷺ- waar eens alleen wanhoop en vernedering was.

De houding van het onbekende en onbenoemde Ansari meisje, die gemakkelijk toestemde om de vrouw te zijn van een lichamelijk onaantrekkelijke man, weergeeft een diepzinnig begrip van Islam. Het geeft het uitwissen van persoonlijke verlangens en voorkeuren weer, zelfs wanneer ze had kunnen rekenen op de steun van haar ouders. Het geeft een totale onverschilligheid voor sociale normen en druk weer. Het geeft vooral een rotsvast vertrouwen in de wijsheid en autoriteit van de Profeetﷺ in het overgeven van haarzelf aan wat dan ook hijﷺ goed achtte. Voorwaar dit is de houding van een ware gelovige.

In Julaybib (r.a.), is er een voorbeeld van een persoon, die werd gezien als een sociale verschoppeling, slechts vanwege zijn verschijning. Gesterkt door het vertrouwen in Allah, de Geweldige en de aanmoediging door de nobele Profeetﷺ, was hij in staat om grote daden van moed uit te voeren en was hij gezegend met de meest deugdzame dood, die een gelovige zich maar kan wensen, sterven in strijd op de Weg van Allah, de Verhevene. Dit leidde tot de lof welke het verlangen zou moeten zijn van elke getuige; de lof van de Profeet van Allahﷺ: “Hij is van mij en ík ben van hem.”

En Allah weet best.

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *